In vergelijking met andere parochies is onze parochie betrekkelijk jong.  Zij is gesticht op 10 mei 1938, zowat in de mobilisatietijd en precies twee jaar voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog. Ze heeft dus een bewogen jeugd gekend.

De bouw van de kerk en van de toren moest in verschillende fasen gebeuren en onder zeer moeilijke omstandigheden. Een eerste gedeelte kon pas in 1944 in gebruik worden genomen, maar toch zaten de toenmalige pastoor, De Ridder, en zijn medewerkers niet stil, want reeds in 1952 werd de parochiezaal, De Garve, ingehuldigd.

Na een pastoorswissel in 1955 kwam pastoor Luyten aan het roer en werd er stilaan gedacht aan verbeteringen en verfraaiïngen. Toch verplichtte het groeiende parochieleven tot nieuwe bouwwerken. In de vroege jaren zestig werden de gronden van De Garve uitgebreid en kwamen het Centrum en de jeugdlokalen tot stand.

Al deze verwezenlijkingen brachten natuurlijk grote financiële zorgen met zich mee, maar door de ganse parochie, onder de stimulans van verschillende comités en met de medewerking van velen, werden deze zorgen stukje bij beetje verholpen, “met taaie kracht en vroom vertrouwen”.

In 1989 volgde pastoor Verdoodt pastoor Luyten op. Hij werd de laatste pastoor die uitsluitend voor de Sint-Jozefparochie diende te zorgen, en hij bereidde de toekomst reeds voor door veel uit handen te geven, zelfs de financies. Hij zorgde voor nieuwe kerkstoelen, lezenaarsdoeken en boxen voor achtergrondmuziek.
Bij het vertrek van pastoor Verdoodt in 1994 werd deken Van Houtven verantwoordelijk voor Sint-Jozef. Tot aan zijn zeer betreurde dood in januari 2005 verdeelde hij zijn tijd, met aandachtige bezorgdheid over de verschillende parochies die onder zijn hoede stonden. Op Sint-Jozef werd hij hierin gedurende een tijd bijgestaan door Annie Pallemans, parochieassistente en plaatselijk contactpersoon.

Van half 2005 tot oktober 2010 was Pater Maurice Van Genechten pastoor voor heel Merksem.  Er volgde geen benoeming om hem op te volgen.  De pastoors werden in hun taak bijgestaan door het federaal team en de verschillende parochieteams en vele vrijwilligers.  Deze onmisbare werkers zetten hun taak verder ten bate van onze parochie en de faderatie.  Marleen Claes is ondertussen federatiecoördinator geworden.  Momenteel is Leo De Moor onze plaatselijke contactpersoon.

Volledigheidshalve moet nog gezegd dat ook verschillende onderpastoors en een pastorale werkster (Josée Meskens) een kortere of langere tijd hun beste krachten aan onze parochie hebben besteed.
Dit wat de feitelijke, eerder materiële geschiedenis betreft, nu nog iets over het zgn. geestelijk leven; De stichtende pastoor bracht het verenigingsleven en de jeugdbewegingen op gang. Hij bevorderde het godsdienstig leven met alle middelen die hem ter beschikking stonden en volgens de toen gangbare methoden. Pastoor Luyten heeft ons door het concilie en de naconciliaire tijd geloodst, met inzicht in de vernieuwingen en aandacht voor de basisbeginselen van ons geloof; maar ook met pijn omwille van de dalende belangstelling voor de zondagsvieringen en van de verschraling van het kerkelijke leven.

Hij deelde de verantwoordelijkheid voor de parochie reeds vanaf juni 1984 met een parochieteam en een parochieraad. Deze medeverantwoordelijkheid van leken kreeg nog meer gestalte door het aantreden van gebedsleiders in 1989 en van de getuigenisploeg in 1995. Onder pastoor Verdoodt, die de oprichting van Ziekenzorg stimuleerde, en onder deken Van Houtven, bleef de verantwoordelijkheid van de leken steeds verder groeien.

Nu zijn we in dit stukje Merksem een gemeenschap, waarin wij samen komen om te vieren rond de Heer en in allerlei verenigingen en werkgroepen, een steentje willen bijdragen aan een wereld die goed is voor de mensen, een wereld zoals God die heeft gewild.